Wat het klinisch onderzoek laat zien

Over retatrutide zijn meer gegevens bij mensen beschikbaar dan over de meeste stoffen die op websites over onderzoekspeptiden worden besproken, omdat het wordt ontwikkeld als geneesmiddel op recept. De studies hieronder zijn de belangrijkste peer-reviewed publicaties tot nu toe, grofweg in de volgorde waarin ze verschenen. Details over de dosisgroepen zijn vereenvoudigd; zie de oorspronkelijke artikelen voor de volledige methoden.

Fase 1: veiligheid en wekelijkse dosering

De eerste studies bij mensen waren bedoeld om de verdraagbaarheid te testen en te zien hoe het lichaam met het middel omgaat. In de fase 1b-studie van 12 weken bij diabetes type 2 (The Lancet, 2022) meldde 63% van de deelnemers die retatrutide kregen bijwerkingen, tegenover 54% bij placebo. Dat waren vooral maag-darmklachten. De halfwaardetijd was ongeveer zes dagen. Vergeleken met placebo verloren deelnemers in de groep met de hoogste dosis in 12 weken gemiddeld tot ongeveer 9 kg.

Fase 2 bij obesitas (NEJM, 2023)

Aan deze studie van 48 weken namen 338 volwassenen deel met obesitas, of met overgewicht en een aandoening die met gewicht samenhangt, en zonder diabetes. De belangrijkste bevindingen:

• De gemiddelde gewichtsverandering na 24 weken liep uiteen van −7,2% in de groep met de laagste dosis tot −17,5% in de hoogste, tegenover −1,6% bij placebo.
• Na 48 weken kwam de groep met de hoogste dosis gemiddeld uit op −24,2%, tegenover −2,1% bij placebo.
• In de groep met de hoogste dosis was 83% van de deelnemers in week 48 minstens 15% van het lichaamsgewicht kwijt.
• De bijwerkingen waren vooral misselijkheid, diarree, braken en verstopping. Ze hingen af van de dosis, waren meestal licht tot matig en kwamen minder vaak voor met een lagere startdosis.
• De hartslag steeg afhankelijk van de dosis, bereikte na 24 weken een piek en daalde daarna weer.

Fase 2 bij diabetes type 2 (The Lancet, 2023)

Bij 281 volwassenen met diabetes type 2 daalde het HbA1c (een maat voor de gemiddelde bloedsuiker) na 24 weken met maximaal ongeveer 2,0 procentpunt, tegenover vrijwel geen verandering bij placebo en −1,41 punt bij dulaglutide, een goedgekeurd GLP-1-middel. Het lichaamsgewicht daalde na 36 weken met maximaal ongeveer 17%. Er werd geen ernstige hypoglykemie gemeld.

Leververvetting (Nature Medicine, 2024)

Een deelstudie van de obesitasstudie volgde 98 deelnemers met leververvetting (MASLD) en minstens 10% vet in de lever. Na 24 weken was het levervet in de twee groepen met de hogere doses gemiddeld met meer dan 80% afgenomen. In de groep met de hoogste dosis bereikte 86% van de deelnemers een normaal levervetgehalte (onder 5%), tegenover niemand bij placebo. De afname hing samen met het gewichtsverlies en een betere insulinegevoeligheid.

Lichaamssamenstelling (Lancet Diabetes & Endocrinology, 2025)

DXA-scans in de diabetesstudie lieten na 36 weken een afname van de totale vetmassa tot ongeveer 26% zien. Volgens de auteurs was het aandeel verloren vetvrije massa ten opzichte van het totale gewichtsverlies vergelijkbaar met dat bij andere obesitasbehandelingen, een belangrijke vraag bij elk middel dat veel gewichtsverlies veroorzaakt.

Eerste fase 3-publicatie: TRANSCEND-T2D-1 (The Lancet, 2026)

In deze studie van 40 weken werden 537 volwassenen gerandomiseerd bij wie diabetes type 2 met alleen dieet en beweging niet goed onder controle was. Het HbA1c daalde met 1,69 tot 1,94 procentpunt bij retatrutide, tegenover 0,81 punt bij placebo. Het lichaamsgewicht nam af met 11,5% tot 15,3%, tegenover 2,6% bij placebo. Tussen 2% en 5% van de deelnemers op retatrutide stopte vanwege bijwerkingen, tegenover niemand bij placebo. Er was geen ernstige hypoglykemie.

Andere onderzoeksgebieden

• Bloedvetten en ontsteking: post-hocanalyses van de fase 2-studies vonden dalingen in apolipoproteïne B, triglyceriderijke lipoproteïnen en, bij mensen zonder diabetes, C-reactief proteïne.
• Nierfunctie: TRANSCEND-CKD, een fase 2b-studie bij 146 mensen met chronische nierziekte, meet de filtratie door de nieren en het niervet met een MRI-scan.
• Hartweefsel: laboratoriumstudies hebben onderzocht hoe retatrutide de samentrekking van geïsoleerd hartspierweefsel van muis en mens beïnvloedt.
• Kankerbiologie: een muizenstudie uit 2025 keek naar tumorgroei die samenhangt met obesitas. Dit is uitsluitend preklinisch onderzoek.

Wat we nog niet weten

• Op het moment van schrijven waren nog niet alle volledige, peer-reviewed resultaten van de TRIUMPH-studies bij obesitas gepubliceerd.
• Veiligheidsgegevens na meer dan ongeveer 80 weken behandeling, en bij grotere en meer diverse groepen, worden nog verzameld.
• Er is geen directe vergelijking met tirzepatide of semaglutide gepubliceerd.
• Het is onduidelijk wat er met het gewicht en de stofwisselingswaarden gebeurt als de behandeling stopt.

Belangrijkste bronnen

1. Coskun T, et al. LY3437943, a novel triple glucagon, GIP, and GLP-1 receptor agonist for glycemic control and weight loss. Cell Metab. 2022;34(9):1234-1247. PMID 35985340
2. Urva S, et al. LY3437943 in people with type 2 diabetes: a phase 1b multiple-ascending dose trial. Lancet. 2022;400:1869-1881. PMID 36354040
3. Jastreboff AM, et al. Triple-hormone-receptor agonist retatrutide for obesity: a phase 2 trial. N Engl J Med. 2023;389:514-526. PMID 37366315
4. Rosenstock J, et al. Retatrutide for people with type 2 diabetes: a phase 2 trial. Lancet. 2023;402:529-544. PMID 37385280
5. Sanyal AJ, et al. Retatrutide for metabolic dysfunction-associated steatotic liver disease: a phase 2a trial. Nat Med. 2024;30:2037-2048. PMID 38858523
6. Coskun T, et al. Effects of retatrutide on body composition in type 2 diabetes. Lancet Diabetes Endocrinol. 2025;13:674-684. PMID 40609566
7. Bajaj HS, et al. Retatrutide in type 2 diabetes inadequately controlled with diet and exercise (TRANSCEND-T2D-1). Lancet. 2026;407:2402-2413. PMID 42250575
8. Giblin K, et al. Rationale and design of the TRIUMPH registrational clinical trials. Diabetes Obes Metab. 2026;28:83-93. PMID 41090431
9. Heerspink HJL, et al. Design of the TRANSCEND-CKD trial of retatrutide. Nephrol Dial Transplant. 2026;41:1058-1068. PMID 41160422
10. Ruotolo G, et al. Retatrutide-associated improvements in cardiovascular risk biomarkers. Diabetes Obes Metab. 2026. PMID 42608321
11. Li W, et al. Structural insights into the triple agonism at GLP-1R, GIPR and GCGR manifested by retatrutide. Cell Discov. 2024;10:77. PMID 39019866